
Przepisy i normy
Wspólnym celem naszych menedżerów produktów i naszych działów jest oferowanie niezawodnych, trwałych i efektywnych produktów, które spełniają wymagania przepisów i/lub norm na każdym terytorium, na którym są użytkowane.



ODZIEŻ OCHRONNA ROZPRASZAJĄCA ŁADUNKI ELEKTROSTATYCZNE
Ta norma europejska określa wymagania materiałowe i konstrukcyjne dotyczące odzieży ochronnej
rozpraszającej ładunki elektrostatyczne, stosowanej jako element jednolitego systemu uziemień w
celu zapobiegania wyładowaniom zapalającym. UWAGA: wymagania te mogą być niewystarczające w odniesieniu do atmosfer palnych wzbogaconych tlenem. Nie uwzględniono zastosowania do ochrony przed napięciami sieci zasilających.
Często konieczna jest kontrola niepożądanych ładunków elektrostatycznych na osobie.
Potencjał elektrostatyczny może być niebezpieczny ze względu na możliwość wywołania
niebezpiecznych iskier pochodzących z wyładowań. Po ocenie ryzyka konieczne może okazać się
stosowanie środków ochrony indywidualnej rozpraszających ładunki elektryczne.
Użytkowanie odzieży certyfikowanej zgodnie z normą EN1149-5 jest wówczas uzasadnione. Zgodnie
z aneksem II-A-2.3 do dyrektywy ATEX 1999/92/WE, pracownicy powinni być wyposażeni w odzież
roboczą wykonaną z materiałów nie wytwarzających wyładowań elektrostatycznych, które mogłyby
spowodować zapłon w atmosferze zagrożonej wybuchem.
Potencjał elektrostatyczny może także wpływać na urządzenia wrażliwe na wyładowania elektryczne.
Dlatego też odzież antyelektrostatyczna jest często używana w zakładach produkujących elektronikę,
np. przy liniach montażowych półprzewodników. Jest również używana w zakładach z kontrolowaną
atmosferą, takich jak zakłady lakierowania aut, w celu uniknięcia emisji cząsteczek, które mogłyby
np. osiadać na lakierze karoserii.
Rozpraszanie ładunku antystatycznego może zostać przeprowadzone przez impregnację ograniczającą formowanie się ładunków lub poprzez dodanie nici z włókna węglowego lub metalu. Osoby noszące odzież rozpraszającą ładunki elektryczne powinny koniecznie posiadać uziemienie z rezystancją poniżej 10⁸ Ω, np. poprzez noszenie odpowiedniego obuwia, takiego jak obuwie ochronne zgodne z normą EN ISO 20345 lub w inny odpowiedni sposób.
Norma ogólna, która nie może być stosowana samodzielnie, ale tylko w połączeniu z inną normą zawierającą wymagania w odniesieniu do poziomów ochrony. Norma określa wymagania ogólne parametrów w zakresie ergonomii, nieszkodliwości, sposobu określania rozmiarów, trwałości, starzenia, kompatybilności i znakowania odzieży ochronnej, jak również w zakresie informacji dostarczanych przez producenta razem z odzieżą ochronną.
Obuwie oznaczone "O", różni się od obuwia bezpiecznego, oznaczonego "S", brakiem podnoska chroniącego przed uderzeniem i zgnieceniem.
Norma ta określa metody badań oraz wymagania dla obuwia elektrostatycznego do określonych zastosowań. Opisuje ona metody badań do określenia odporności elektrycznej obuwia, stosowanych w celu kontroli potencjału elektrostatycznego użytkownika na jego stanowisku pracy.
Powołując się na normę EN ISO 20344, ta europejska norma określa podstawowe i dodatkowe wymagania dla obuwia bezpiecznego do użytku profesjonalnego, oznaczonego symbolem „S”. Obuwie bezpieczne wyposażone jest w podnosek ochronny zabezpieczający przed uderzeniami do 200 J oraz przed zgnieceniem do 15 kN.
Począwszy od 12 sierpnia 2026 r. rozporządzenie (UE) 2025/40 ujednolica wymogi dotyczące opakowań i odpadów opakowaniowych w Unii Europejskiej. Wymogi te są wdrażane etapowo w długim horyzoncie czasowym. Tylko wstępne wymogi wejdą w życie 12 sierpnia 2026 r.
Niektóre wymogi zaczną obowiązywać dopiero po opublikowaniu przez Komisję Europejską odpowiednich aktów delegowanych i zharmonizowanych norm.
Aby pomóc Państwu w wypełnieniu obowiązków oraz ewentualnych lokalnych wymogów dotyczących rozszerzonej odpowiedzialności producenta (EPR), DELTA PLUS GROUP oferuje:
Uderzenie*: ten środek ochrony indywidualnej chroni przed uderzeniami o konstrukcje lub obiekty. Nie zapewnia żadnej ochrony przed uderzeniami w wyniku upadku obiektu. Energia uderzenia na hełm lekki na końcu testu wynosi 12,25 J.
Przebicie*: przebijak używany do testów (0,5 kg na 0,5 m) nie może dotknąć czaszki. * Testy odporności na uderzenie i przebicie przeprowadzane są w temperaturze otoczenia +50°C i -10°C. Hełm lekki nie zastępuje w żadnym przypadku przemysłowego hełmu ochronnego (EN397).
W ekstremalnych temperaturach: testy na uderzenie oraz na przebicie przeprowadzane są w temperaturze otoczenia wynoszącej -20°C lub -30°C. Ochrona przed przypadkowym, krótkotrwałym kontaktem z przewodnikiem prądu pod napięciem o wartości do 440 V prądu zmiennego.
Niepalność: hełm lekki nie może się palić i rozprzestrzeniać płomienia dłużej, niż 5 s po jego odstawieniu (oznaczenie F).