
Przepisy i normy
Wspólnym celem naszych menedżerów produktów i naszych działów jest oferowanie niezawodnych, trwałych i efektywnych produktów, które spełniają wymagania przepisów i/lub norm na każdym terytorium, na którym są użytkowane.



Odzież ochronna na poziomie C1 jest używana, gdy potencjalne ryzyko jest stosunkowo niskie.
Odzież ochronna na poziomie C1 zapewnia minimalną ochronę i nie jest odpowiednia do pracy
przy przygotowywaniu stężonych pestycydów. Może być stosowana jako podstawowa odzież ochronna z innymi artykułami, gdy potencjalne ryzyko jest stosunkowo wyższe.
Odzież ochronna na poziomie C2, w tym odzież chroniąca częściowo ciało, jest używana, jeśli
ustalono, że wymagane jest większe zabezpieczenie, niż to zapewniane przez odzież ochronną na
poziomie C1. Odzież ochronna na poziomie C2 zazwyczaj zapewnia równowagę między komfortem
a ochroną. Ta odzież ochronna nie jest odpowiednia do pracy przy przygotowywaniu stężonych
pestycydów. Może być stosowana jako podstawowa odzież ochronna z innymi artykułami, gdy
potencjalne ryzyko jest stosunkowo wyższe.
Odzież ochronna na poziomie C3, w tym odzież chroniąca częściowo ciało, jest używana, jeśli
ustalono, że potencjalne ryzyko jest wysokie. W przypadku kombinezonów na poziomie C3 konieczne jest zachowanie środków ostrożności w postaci krótkotrwałego użytkowania, ponieważ kombinezony mogą wytwarzać nadmierne ciepło, które prowadzi do wyczerpania i stresu cieplnego. Odzież ochronna na poziomie C3, w tym odzież chroniąca częściowo ciało, jest odpowiednia do pracy z rozcieńczonymi oraz skoncentrowanymi pestycydami.
Potencjalne ryzyko należy ocenić na podstawie toksyczności produktu fitosanitarnego (patrz na
etykietę) i stopnia narażenia pracownika. Na przykład, łatwo zrozumieć, że stopień narażenia
pracownika będzie znacznie wyższy w przypadku oprysku z traktora z otwartą kabiną niż w przypadku oprysku ręcznego.
ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED CHŁODEM
Norma określa wymagania i metody szczegółowych badań dotyczące pojedynczych wyrobów
odzieżowych (kamizelki, kurtki, płaszcze, spodnie) chroniących ciało przed wychłodzeniem w
środowisku o obniżonej temperaturze.
Odzież przeznaczona do użytkowana w umiarkowanie niskiej temperaturze (-5°C i powyżej) w celu
zapewnienia ochrony przed miejscowym wychłodzeniem skóry.
Może być stosowana nie tylko do pracy na zewnątrz, jak na przykład w przemyśle budowlanym, ale
również do pracy wewnątrz, na przykład w przemyśle stpożywczym.
Odzież ta nie musi być koniecznie wykonana z materiałów nieprzemakalnych bądź szczelnych na
przesiąkanie wody.
To wymagania opcjonalne do niniejszej normy.
X: Klasa odporności termicznej, Rct
X: Klasa przepuszczalności powietrza, AP
X: / cler wyrobu odzieżowego
X: Klasa odporności na przesiąkanie wody, WP (opcjonalne)
| ALASKA3 | |
|---|---|
|
|
EN14058 |
|
2 2 0,221 m². K/W X |
|
| Izolacja I cler M².K/W |
Użytkownik nieruchomy stojący w miejscu, 75 W/m2 | |||
| Prędkość powietrza | ||||
| 0.4 m/s | 3 m/s | |||
| 8h | 1h | 8h | 1h | |
| 0.170 | 21 | 9 | 24 | 15 |
| 0.265 | 13 | 0 | 19 | 7 |
| 0.310 | 10 | -4 | 17 | 3 |
SPRZĘT O ZWIĘKSZONEJ WIDOCZNOŚCI W SYTUACJACH ŚREDNIEGO RYZYKA
Norma określa wymagania dotyczące sprzętu o zwiększonej widoczności w postaci odzieży lub
urządzenia zdolnego do wizualnego sygnalizowania obecności użytkownika.
Sprzęt o zwiększonej widoczności ma zapewnić użytkownikowi widoczność w sytuacjach niskiego
lub średniego ryzyka we wszystkich warunkach dziennych i/lub przy oświetleniu reflektorów
pojazdów lub oświetlenia w ciemności. Niniejsza norma nie ma zastosowania do sprzętu o
wysokiej widzialności w sytuacjach wysokiego ryzyka, które są objęte normą EN ISO 20471.
| TYP A | TYP B | TYP AB |
|
Warunki dzienne |
Warunki nocne |
Światło dzienne, |
| Wyposażenie wykorzystujące materiał fluorescencyjny |
Wyposażenie wykorzystujące materiał odblaskowy |
Wyposażenie wykorzystujące materiał fluorescencyjny i materiał o właściwościach odblaskowych lub łączony |
| B1 (swobodnie zawieszony) | ||
| B2 (na kończynach) | AB2 | |
| B3 (na torsie lub na torsie i na kończynach) | AB3 |
Minimalna powierzchnia w m2 dla typu B1 i B2:
| B1 | B2 | |
| Materiał odblaskowy | 0,003 | 0,018 |
Minimalna powierzchnia w m2 dla typu A, B3 i AB:
| A | B3 | AB | A | B3 | AB | |
| Wysokość użytkownika (h) | h < 140 cm | h > 140 cm | ||||
| Materiał fluorescencyjny | 0,14 | - | 0,14 | 0,24 | - | 0,24 |
| Materiał odblaskowy | - | 0,06 | 0,06 | - | 0,08 | 0,08 |
| Materiał o łączonych właściwościach | - | - | 0,14 | - | - | 0,24 |
Norma określa wymagania i metody badań dotyczące niewentylowanej odzieży chroniącej przed
skażeniami cząstkami promieniotwórczymi.
Odzież tego typu przeznaczona jest jedynie do ochrony ciała, ramion i nóg użytkownika, lecz może być stosowana łącznie z dodatkowym wyposażeniem chroniącym inne części ciała (na przykład: butami, rękawicami, sprzętem ochrony dróg oddechowych).
Odzież jest klasyfikowana według nominalnego wskaźnika ochrony (zależność między stężeniem
cząstek atmosfery otoczenia w stosunku do stężenia cząstek wewnątrz odzieży), określanego w
zależności od całkowitego przecieku wewnętrznego (zależność między stężeniem cząstek wewnątrz
odzieży w stosunku do stężenia wewnątrz pomieszczenia, gdzie wykonywane są badania).
Istnieją następujące klasy:
| KLASA | NOMINALNY WSPÓŁCZYNNIK OCHRONY |
| 3 | 500 |
| 2 | 50 |
| 1 | 5 |
Norma określa wymagania i metody badań szczegółowych dla odzieży chroniącej przed zimnem w
temperaturach poniżej - 5°C (chłodnie / skrajne zimno).
Rozróżnia się dwa typy odzieży:
Wyrób odzieżowy: zakrywający część ciała, na przykład kurtka, bluza, płaszcz.
Zestaw odzieżowy: zakrywający całe ciało (tułów + nogi), na przykład kombinezon, kurtka z
ogrodniczkami.
X (bielizna B/C/R): /cler odzieży
X: Klasa przepuszczalności powietrza, AP
X: Klasa odporności na przesiąkanie wody, WP (opcjonalne)
| NORDLAND | |
|---|---|
|
|
EN342 |
|
0,358 m².K/W (B) 3 X |
|
| Izolacja I cler M².K/W |
Użytkownik w ruchu wykonujący aktywność | |||||||
| Lekką 115 W/m² |
Umiarkowaną 170 W/m² |
|||||||
| Prędkość powietrza | ||||||||
| 0.4 m/s | 3 m/s | 0.4 m/s | 3 m/s | |||||
| 8 godz. | 1 godz. | 8 godz. | 1 godz. | 8 godz. | 1 godz. | 8 godz. | 1 godz. | |
| 0.265 | 3 | -12 | 9 | -3 | -12 | -28 | -2 | -16 |
| 0.310 | -2 | -18 | 6 | -8 | -18 | -36 | -7 | -22 |
| 0.390 | -9 | -28 | 0 | -16 | -29 | -49 | -16 | -33 |
| 0.470 | -17 | -38 | -6 | -24 | -40 | -60 | -24 | -43 |
| 0.540 | -24 | -45 | -11 | -30 | -49 | -71 | -32 | -52 |
| 0.620 | -31 | -55 | -17 | -38 | -60 | -84 | -40 | -61 |
Norma EN ISO 374-5 określa wymagania i metody badań dla rękawic ochronnych w celu ochrony użytkownika przed mikroorganizmami (pleśń i bakterie, ewentualnie wirusy).
Przenikanie pleśni i bakterii (przebadane zgodnie z normą EN374-2): Badanie, za pomocą którego sprawdza się szczelność rękawic pod względem wody i powietrza.
Przenikanie wirusów (przebadane zgodnie z metodą B normy ISO 16604): Proces, który określa odporność na przenikanie patogenów przenoszonych przez krew.
– metoda badania z wykorzystaniem bakteriofagów Phi-X 174.
Rękawica, w zależności od typu, będzie opatrzona następującym piktogramem:
Przykłady zastosowania:
Obszar zastosowania ma decydujące znaczenie, ponieważ w zależności od przeznaczenia rękawica może wymagać połączenia kilku właściwości w celu spełnienia koniecznych wymogów ochrony. Dlatego bardzo ważne jest, aby stosować się do zalecanych obszarów zastosowania i wyników badań laboratoryjnych zawartych w instrukcji obsługi. Zaleca się jednak sprawdzenie, czy rękawice są odpowiednie do zamierzonego zastosowania, poprzez wcześniejsze przeprowadzenie testów, ponieważ warunki pracy mogą różnić się od warunków badania, w zależności od temperatury, ścierności i zniszczenia.
Norma ISO 18889 określa wymagania dotyczące rękawic ochronnych dla osób pracujących przy pestycydach oraz osób mających z nimi kontakt.
Rękawice klasy G1 są zalecane, gdy potencjalne ryzyko narażenia jest stosunkowo niskie. Rękawice nie powinny być stosowane w kontakcie z pestycydami o wysokim stężeniu ani w przypadku zagrożeń mechanicznych. Rękawice klasy G1 są przeważnie jednorazowe.
Rękawice klasy G2 są odpowiednie, gdy potencjalne ryzyko narażenia jest wyższe. Rękawice nadają się do stosowania zarówno z rozcieńczonymi, jak i skoncentrowanymi pestycydami. Rękawice klasy G2 spełniają również minimalne wymagania dotyczące wytrzymałości mechanicznej i dlatego są odpowiednie do czynności wymagających użycia rękawic o minimalnej odporności mechanicznej.
Rękawice klasy GR zapewniają ochronę tylko stronie chwytnej dłoni i przeznaczone są dla pracowników mających ponowny kontakt z suchymi lub częściowo suchymi pozostałościami pestycydów, obecnych na powierzchni rośliny po zastosowaniu pestycydu.
Norma EN16350 określa wymagania dodatkowe dotyczące rękawic ochronnych użytkowanych w obszarach, w których występują lub mogą wystąpić strefy łatwopalne lub zagrożone wybuchem.
Inne właściwości elektrostatyczne można określić za pomocą normy EN1149-1 (rezystywność powierzchniowa materiału) lub EN1149-3 (pomiar zaniku ładunku), ale nie są one wystarczające do oceny rękawic ochronnych pod względem rozpraszania ładunków elektrostatycznych.
Specyfikacje numerów poziomów i wymagań dotyczących przepuszczalności filtrów do ochrony operatorów podczas spawania i technik pokrewnych. Specyfikacja wymagań dla filtrów spawalniczych z podwójną liczbą poziomów.
Odnosi się do wszystkich typów środków ochrony oczu zabezpieczających przed zagrożeniami mogącymi spowodować uszkodzenie oka, za wyjątkiem promieniowania pochodzenia nuklearnego, promieni X, emisji lasera i podczerwieni wysyłanych przez źródła o niskich temperaturach. Nie ma zastosowania w przypadku, gdy istnieją odrębne normy (ochrona oczu przed laserem, okulary przeciwsłoneczne do użytku ogólnego, itp.).
Norma EN ISO 10819 określa wymagania dotyczące parametrów tłumienia drgań przez rękawicę. Określa również wymagania dotyczące grubości i jednorodności materiału antywibracyjnego. Należy zwrócić uwagę, że rękawice tego typu mogą zmniejszyć, a nie wyeliminować zagrożenia dla zdrowia związane z narażeniem na wibracje przenoszone na dłonie.
Współczynnik przenoszenia drgań w pasmach częstotliwości jednej trzeciej oktawy od 25 do 200 Hz musi być równy lub mniejszy niż 0,90. Wartość obliczona w pasmach częstotliwości jednej trzeciej oktawy od 200 do 1250 Hz musi być równa lub mniejsza niż 0,60.
Zawiera wymagania dotyczące automatycznych filtrów spawalniczych, a właściwie osłon spawalniczych z automatycznie ustawialnym stopniem ochrony. Osłony są przeznaczone do ochrony podczas spawania oraz w technikach pokrewnych.
Zawiera oznaczenia i wymagania dotyczące współczynnika przepuszczania filtrów chroniących przed promieniowaniem nadfioletowym.
Zawiera oznaczenia i wymagania dotyczące współczynników przepuszczania filtrów chroniących przed olśnieniem słonecznym do zastosowań przemysłowych.
Norma określa wymagania i metody badań dla rękawic stosowanych przy spawaniu ręcznym metali, cięciu i technikach pokrewnych. Wyróżnia się dwa typy rękawic spawalniczych: B jeśli wymagana jest dobra wygoda użytkowania (np. spawanie metodą TIG) oraz A dla innych procesów spawalniczych.
Określa materiały, sposób projektowania, wymagania oraz metody badań siatkowych ochron indywidualnych oczu i twarzy, służących do profesjonalnych zastosowań.
Norma określa wymagania dotyczące rękawic ochronnych noszonych w środowisku wytwarzającym promieniowanie jonizujące lub w środowisku zawierającym substancje radioaktywne.
Rękawica chroniąca przed skażeniem promieniotwórczym musi być szczelna zgodnie z EN374-2.
Rękawica chroniąca przed promieniowaniem jonizującym, oprócz szczelności zgodnie z EN374-2, musi zawierać pewną ilość metali ciężkich, takich jak ołów.
Specyfikacje dotyczące wymogów bezpieczeństwa dla sprzętu ochrony oczu i twarzy do spawania i technik pokrewnych (ramki filtrów/nośniki).
Elementy łączące lub składowe systemu. Łącznikiem może być zatrzaśnik lub hak.
Klasa A: łącznik kotwiczący z automatycznym zamknięciem, używany jako element składowy i przeznaczony do połączenia bezpośrednio z właściwym typem kotwiczenia
Klasa B: łącznik podstawowy z automatycznym zamknięciem, używany jako element składowy
Klasa M: łącznik wielofunkcyjny, podstawowy lub zatrzasnik, używany jako element składowy, który można poddać obciążeniu według małej lub dużej osi.
Klasa Q: zatrzasnik do długotrwałego lub stałego zastosowania, z zamknięciem na śrubę. Po całkowitym zakręceniu ta część staje się częścią nośną łącznika.
Klasa T: łącznik krańcowy z automatycznym zamknięciem, przeznaczony do stosowania jako element podsystemu, umożliwiający zamocowanie w taki sposób, aby obciążenie było ustawione we wcześniej ustalonym kierunku.
Składniki systemu hamującego upadek, które gwarantują zatrzymanie upadku z wysokości przy zachowaniu całkowitego bezpieczeństwa, zmniejszając powstałą energię uderzenia. UWAGA: jeżeli używamy amortyzatora wraz z liną, maksymalna długość zestawu nie może przekroczyć 2 m.